<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>Kediler on emre.xyz | @delirehberi</title><link>https://blog.emre.xyz/tags/kediler/</link><description>Recent content in Kediler on emre.xyz | @delirehberi</description><generator>Hugo</generator><language>en-us</language><copyright>delirehberi</copyright><lastBuildDate>Thu, 23 Jul 2026 07:37:49 -0400</lastBuildDate><atom:link href="https://blog.emre.xyz/tags/kediler/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title>Kediler Nasıllar? - 3</title><link>https://blog.emre.xyz/posts/kediler-nasillar-3/</link><pubDate>Thu, 23 Jul 2026 07:37:49 -0400</pubDate><guid>https://blog.emre.xyz/posts/kediler-nasillar-3/</guid><description>&lt;h3 id="tedi">Tedi&lt;/h3>
&lt;p>Yokluğuna alıştım mı kabullendim mi bilmiyorum. Ancak düşündüğümde bile hala canım yanıyor. Gözlerim doluyor, boğazım düğümleniyor. Yazmamı bile engelliyordu bu acı. Ancak anneleri sordu yazmam lazım artık. Beni en çok acıtan şey, sürekli kendimi suçluyor olmak. Elimden gelen herşeyi yaptım kurtarmak için, hala veteriner masrafını ödemeyi bitiremedim Tedi&amp;rsquo;den kalan. Ama belki yanlış veteriner ve yanlış tedavi yüzünden öldü diye düşünmeden kendimi alamıyorum. Hayatımın kaosunda istemeden ona da yarattığım stresi taşıyamadı belki de. Kendimi suçluyorum hala, ve uzun süre de suçlamaya devam edeceğim. Sadece hayat devam etmek zorunda olduğu için devam ediyorum.&lt;/p></description></item></channel></rss>