Taciz Kültürüne Bir Örnek

Pinhani seven bir insanım. Yayla Trio ile yaptıkları “Girdim İçeri” şarkısı da melodik olarak güzel.

Ancak eleştirel ve feminist taraftan bakınca, şarkı kültürümüzde derinlerde varolan taciz kültürünü acı bir şekilde göz önüne getiriyor.

Şarkı sözleri şöyle, tekrarları kestim:

Evleri, bizim evin tam olarak karşısı
Kapıyı kapatmamış, girdim içeri

Evleri iki oda, birinde ana baba
Işığı da yakmamış, girdim içeri
Evlerine varmadan geçtim bizim tarladan
Çitlerinden atladım, girdim içeri

Evleri yeşil konak, aldi beni bir merak
Dayanamadum yine, girdim içeri
Evlerini sattiler, başka yere gittiler
Ben ağlaya ağlaya girdim içeri

Şarkı, karşı komşusunun evine izinsiz giren birinin hikâyesini anlatıyor ve bunu masum bir merak gibi sunuyor. Kapının açık olması, ışıkların sönük olması, anne babanın evde olması, tarlalardan sızılması... Bu ayrıntılar ihlali küçültüyor. Anlatıcı da bunu bir kez bile yapmadığını söylüyor gibi davranıyor. Üstelik sonunda ağlayan, mağdur gibi görünen de yine onun kendisi.

Bunu ironi olarak, ihlalciyi bir karikatür olarak okuyanlar olabilir. Ama bence ironi savunması burada işe yaramıyor. Çünkü dinleyici kahkahayla yine o ihlalcinin yanında duruyor. Mizahın güvenli alanı, ihlal edenin cezasız kaldığı alan oluyor.

Metinde romantik bir ilgi geçmiyor, şarkı “merak” diyor. Ama bence bu “merak” kelimesi ihlali romantik bir ilgiye çeviriyor ve dinleyici de bu yumuşatmayı kolayca kabul ediyor.

Uzun uzun analiz yazmak isterdim ancak pek acı bir gerçek var: gündelik kültürümüzde sınırlara saygı, özellikle kadınların sınırlarına saygı, çoğu zaman yok. Bu şarkı da bunun küçük ama net bir göstergesi.

Büyük ihtimalle bir komedyen ya sosyal medyada ya da bir standup gösterisinde bu şarkıyı kullanarak insanları eğlendirecek ve yine altındaki gerçek hakkında kimse hiç birşey düşünmeyecek.

pff, neyse. Boktan dünya, boktan insanlık. Ölü bir değil ki ağlayasın, deli bir değil ki bağlayasın.

Sağlıcakla kalın.