Deneme on emre.xyz | @delirehberi

İstanbullululuk

Fri, 16 Feb 2024 19:00:00 -0500

İstanbuldayım, yalnızım, 23 yaşındayım. O zamanlar allahım var ama sevgilisiz kalmışım. Benazir çıkmış hayatımdan, alevi sünni meselesine. Vermediler kızı, kız da kaçmadı bana. Kader kısmet ayrılık oldu. Olmuş yani, ben ara verdik sanarken. Sonra öğrendim benden kurtulmak için başkasıyla evlenmeye niyetlenmiş. Şimdi evli, mutlu, çocuklu. Mantıklı hareketmiş.

Ancak o zaman kızgınlıklara sebep olmuştu. Kim ulan bu Ali? Ne çabuk bulunabildi. Aldatılıyor muyduk acaba? Hoşgeldin depresyon.

İstanbul’dayım, 23 yaşımdayım. Alleme-i satış uzmanının ofisinde orta kat yazılımcıyım. Her haltlarına beni sürmüşler öne. Bunalmışım, bahane bol. Akşamları yatağımda yüksek iman ile sevgili duası etmekteyim. “Tanrım, tek başına koyma, kulların. Yalnızlığa ancak sen dayanırsın.” Salakça bir şelale gözlerde, yalnızlık korkusu.

Evim evdir

Mon, 12 Feb 2024 19:00:00 -0500

Terapik yazılarımın üçüncüsüyle karşınızdayım sayın okur. Oradaysan ve okursan bil ki senin için değil bunlar, hep benlik. Sayın Ceza’nın da dediği gibi “Bu benim dünyam, sana göre belki palavra”

Artık evim daha çok eve benziyor. İnternet bağlantılandı ve hey maşallah hızında ve durduraksız. Mobil internet ile idare edebilirim sanmıştım ancak iki hattımında interneti yeter artık diyince el mahkum bağlantılandı ev interneti.

Okul haftası başladı, henüz okulun benden haberi yok. En kısa sürede devamı olmazsa kendisi de olmayan derslere iştirak sağlanmaya başlanacak. Bu yıl ders çok, tüm haftayı dolduran dersler yıpratıcı olmasın diye çabalanacak.

Çünkü bazen insan

Thu, 08 Feb 2024 19:00:00 -0500

Terapik yazılarıma bir süre daha devam etmek durumundayım. Bireysel tedavi yöntemi uygulanmadığında yorucu geliyor herşey.

Terapisinin yanında bir de şu etkisini gözlemledim; 2007’den bu yana çeşitli domainlerde farklı farklı yazılar yazmışım. Teknik olanların yanında kişisel duygusal yazılarımı da inceledim geçenlerde. WebArchive sağolsun çoğuna ulaşabildim.

İlk sevgilimden ayrılışımdan, o günlerdeki düşünce yapılarıma kadar pek çok şey yazmışım. Bunları görmek kendimi iyi hissettirdi ve geriye doğru bakınca oluşan zaman çizgimi anlayabildim.

Çünkü bazen insan, düşüncelerini yoktan varolmuş sanıyor. Tavırlarını, alışkanlıklarını, karakterini nasıl kazandığını veya bazı huylarının çıkışının yeni olduğunu sanıyor. Bakınca eski yazılarıma, bugün bir anda aklıma gelen fikirlerin köklerine ulaştım. Bu benim diyebildim. Yürüdüğüm yol buymuş, bu noktadan başka bir yere çıkamazmış zaten bu yol.

Bugüne kadarkiler

Thu, 01 Feb 2024 19:00:00 -0500

Sürüncemelerin devam ettiği geçiş dönemlerinde her daim varolan saçmalıklardan biri de bol hatalı düşüncenin çok da, pek de, hem de fena fena mantıklı gelmesidir. O yüzden kendimi nasıl değerlendireceğimi, kendim hakkında kendime nasıl güveneceğimi ne bileceğim?

Yine ferhangi bir yolla terapitik bir şeyler karalanmalı ki dönüp durmasın içine tükürdüğümün zihninde ipe sapa gelmez düşünceler. Tabi tam bir ferhangi olamayacak, belki bir kaç paragraf ön bilgisel, ardıl sözümsel sıçışların kokuları olabilir.

Ferhangi Denemeler

Sun, 28 Jan 2024 19:00:00 -0500

Tek başıma bi otel odasındayım. Günlerdir ne yapacağımı ne yöne yürüyeceğimi bilmediğim bir haldeyim. Böyle sonuçlanacağını bildiğim bu durumdan daha önce defalarca kaçınmaya çalıştım. Şartlar bu kadar zorlaşmamışken uzaklaşmaya yeniden başlamaya çalıştım. Ancak insan duygularına söz geçiremiyor. Derler ya, umut insana yapay çiçeği sulatır diye. O şekil yürümeye devam ettim aynı yolda. İlerlerken şartlar giderek daha da kötüleşti ve bu noktadayız artık. Manevi olarak daha da yalnızlaşmış, duygusal olarak daha fazla yıpranmış, mental olarak daha kaotik, maddi olarak ise sinirmatik sorunsal.